Αναχωρήσεις

…we all hang from a single thread and a thousand truths
The Walkabouts, Harbour Lights

Το σάουντρακ ενός βιβλίου, #7

Αυτό είναι το τελευταίο ποστ της σειράς με τις άμεσες μουσικές αναφορές του REWIND. Υπάρχουν ακόμα κάποιες μουσικές αναφορές -όπως αυτή στον Νικ Κέιβ, για την οποία έγραφα εδώ-, αλλά όχι σε συγκεκριμένα τραγούδια. Επιπλέον, υπάρχουν και κάποια κρυφά κομμάτια, δηλαδή τραγούδια που μου χρησίμευσαν σα σάουντρακ στο στήσιμο τμημάτων του βιβλίου αλλά δεν αναφέρονται – θα γράψω και γι’ αυτά.

Οι Walkabouts ξεκίνησαν το 1984, παίζοντας φολκ με ολίγη από πανκ. Αν και βάση της μπάντας είναι -ή τουλάχιστον ήταν, τότε- το Σιάτλ, η έκρηξη του γκραντζ τους άφησε μάλλον αδιάφορους (ήταν μάλιστα η πρώτη μη γκραντζ μπάντα που υπέγραψε στη Sub-Pop). Κινήθηκαν περισσότερο σε φολκ, κάντρι και μπλουζ διαδρομές, επηρεασμένοι από τον Νιλ Γιανγκ, τον Τζόνι Κας και τον σπουδαίο, αλλά λιγότερο γνωστό Τάουνς Βαν Ζαντ, αλλά και από τη Νίνα Σιμόν, τον Σκοτ Γουόκερ κ.ά. Χωρίς να έχουν κάνει ποτέ πραγματικά μεγάλη επιτυχία, είναι περισσότερο γνωστοί στην Ευρώπη και διατηρούν στενούς δεσμούς με την Ελλάδα.

Έχω ήδη αναφερθεί σ’ ένα τραγούδι των Chris & Carla -των τραγουδιστών (και βασικότερων μελών) των Walkabouts, δηλαδή, οι οποίοι ηχογραφούν και ως ντουέτο-, το Sleep Will Pass Us By της σελίδας 89 του REWIND. Οι Walkabouts εμφανίζονται στη σελίδα 191, μ’ ένα στίχο του τραγουδιού Radiant (Ended Up a Stranger, 2001) που χρησιμεύει σαν εναλλακτικός τίτλος της ενότητας Το τζάμι: Love will not kill you, but wisdom sure will. Μπορείτε να ακούσετε το τραγούδι εδώ.

Οι στίχοι:

Radiant ghost
love you the most
call me from the next town
call me when you lie down

Were you drownin’
or just wavin’?
as you pulled away
pulled away

Home is the one thing
that winds us in wire
Home is the one thing
you can’t face alone

If the glow of the ember
helps you to remember
don’t let them go
don’t let them go

So many stars and still we starve

Don’t you tire of this hunger?
Of the spirit that you’ve spent
It’s a wasted road, we wander
when only one love
is radiant

Radiant skin
touch me again
love will not kill you
but wisdom sure will

Last night I saw the ghosts
jumpin’ from the train
chased them as they walked away
asked them if they knew your name

Ο στίχος So many stars and still we starve είναι μετάφραση του Τόσα άστρα κι εγώ να λιμοκτονώ, που ανοίγει την ποιητική συλλογή Εγχειρίδιο Ευθανασίας (1979) του Τάσου Λειβαδίτη (βρίσκεται στον τρίτο τόμο των απάντων του ποιητή που έχει εκδόσει ο Κέδρος).

Τους πρωτογνώρισα τo 1996, ακούγοντας στο ραδιόφωνο κάποια τραγούδια από το Devil’s Road που είχαν βγάλει τότε (The Light Will Stay On, Rebecca Wild, Cold Eye και Forgiveness Song). Ακούγοντας το Radiant, μου καρφώθηκε στο μυαλό η εικόνα μιας οικογένειας στο τραπέζι: μητέρα, πατέρας, γιος και μια άγνωστη γυναίκα. Είναι τόσο καιρό ακίνητοι, που το φαγητό μπροστά τους έχει μουχλιάσει κι οι ίδιοι έχουν καλυφθεί από ιστούς αράχνης. Αν και η περιγραφή αυτής της εικόνας δεν υπάρχει στο REWIND, είναι μια από τις αφετηρίες του.

Το σάουντρακ ενός βιβλίου, #3

Κι άλλα δανεισμένα λόγια, αυτή τη φορά από ένα αγαπημένο τραγούδι των Chris & Carla (δηλαδή του Κρις Έκμαν και της Κάρλα Τόργκερσον των Walkabouts): το Sleep Will Pass Us By, τραγούδι από το Life Full of Holes (1995). Η αγαπημένη μου εκδοχή του τραγουδιού βρίσκεται στο Nights Between Stations, από μια συναυλία των Chris & Carla με Έλληνες μουσικούς στο Μύλο της Θεσσαλονίκης την ίδια χρονιά. Στο REWIND, το τραγούδι το συναντάμε στη σελίδα 89.

Οι στίχοι του τραγουδιού:

I keep thinkin’ that she’s goin’ down
my second sight a fixed on her demise
a slow and silent stretch, broods like the riverbed
swirlin’ round the big and muddy rise

Sulfur colored lights, and frozen rays
lightin’ up the streets behind the bar
the lights are weak and dim, like
the memory of our kin
disgraced by curses best not learned at all

Sleep will pass us by
It’s much too slow for that
This town died but they forgot the funeral
When this town died, they forgot the funeral

Ill afford and ill equipped
fever-eyed surrender to the rains
the cottonwoods wash locusts from their hair
it’s hard to know just what the daylight brings

Scapegoat heart and scarecrow legs
nothin’ in your pockets worth a dime
a trifling animal, the packhorse of our pride
leaves the room and carries on so stubbornly

Οι Chris & Carla έχουν κι ένα κρυμμένο κομμάτι στο REWIND, ένα τραγούδι στο οποίο δεν γίνεται ρητή αναφορά αλλά θα μπορούσε κι αυτό να έχει ενσωματωθεί στο βιβλίο μια και με συνόδευε σε πολλές σελίδες: είναι το Black Rope Tied από το Swinger 500 (1998). Οι Walkabouts εμφανίζονται στη σελίδα 191.