Η πρώτη σελίδα

Οι δύο πρώτες παράγραφοι του REWIND (σελ. 11):

Είναι ξαπλωμένη πλάι του με τα μάτια κλειστά, το στόμα πετρωμένο σ’ ένα προσποιητό χαμόγελο που τεντώνει τις κλωστές, μα θα έχει συνηθίσει τον πόνο πια. Είναι εδώ από πάντα, μοιράστηκε το κρεβάτι του με όσες κοιμήθηκαν μαζί του, κι είναι παράξενο που μοιάζει να το συνειδητοποιεί μόλις σήμερα, που έχει ξυπνήσει με πονοκέφαλο απ’ τα χθεσινά ποτά, ενώ από τις μισόκλειστες γρίλιες μπαίνει στο δωμάτιό του μια υποψία μέρας βροχερής.

Ο Πέτρος Ραγκούδης, για τους φίλους Μέι Ντέι, για τους εχθρούς πολλά κιλά μαλάκας, είκοσι έξι χρόνων, θυμάται ότι η συγκάτοικός του εγκαταστάθηκε στο σπίτι σχεδόν απ’ όταν το πρωτονοίκιασε, τρία χρόνια πριν. Έφερε μαζί της ελάχιστα πράγματα, μια αδιάφορη γκαρνταρόμπα που ουδέποτε ενδιαφέρθηκε να ανανεώσει και μερικές στοίβες βιβλία των οποίων τους τίτλους ο Πέτρος ξεχνά. Περιφερόταν στα δωμάτια γελώντας ένα γέλιο μάγισσας και σχολίαζε κάθε μικρό ή μεγάλο του λάθος με φωνή στριγκή που του τρυπούσε τ’ αυτιά και του τσάκιζε τα νεύρα – μέχρι που μια μέρα έφερε κλωστή και σακοράφα και της έραψε τα χείλη. Και μόνο τού χαμογελάει πια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s