Το σάουντρακ ενός βιβλίου, #7

Αυτό είναι το τελευταίο ποστ της σειράς με τις άμεσες μουσικές αναφορές του REWIND. Υπάρχουν ακόμα κάποιες μουσικές αναφορές -όπως αυτή στον Νικ Κέιβ, για την οποία έγραφα εδώ-, αλλά όχι σε συγκεκριμένα τραγούδια. Επιπλέον, υπάρχουν και κάποια κρυφά κομμάτια, δηλαδή τραγούδια που μου χρησίμευσαν σα σάουντρακ στο στήσιμο τμημάτων του βιβλίου αλλά δεν αναφέρονται – θα γράψω και γι’ αυτά.

Chris Eckman

Οι Walkabouts ξεκίνησαν το 1984, παίζοντας φολκ με ολίγη από πανκ. Αν και βάση της μπάντας είναι -ή τουλάχιστον ήταν, τότε- το Σιάτλ, η έκρηξη του γκραντζ τους άφησε μάλλον αδιάφορους (ήταν μάλιστα η πρώτη μη γκραντζ μπάντα που υπέγραψε στη Sub-Pop). Κινήθηκαν περισσότερο σε φολκ, κάντρι και μπλουζ διαδρομές, επηρεασμένοι από τον Νιλ Γιανγκ, τον Τζόνι Κας και τον σπουδαίο, αλλά λιγότερο γνωστό Τάουνς Βαν Ζαντ, αλλά και από τη Νίνα Σιμόν, τον Σκοτ Γουόκερ κ.ά. Χωρίς να έχουν κάνει ποτέ πραγματικά μεγάλη επιτυχία, είναι περισσότερο γνωστοί στην Ευρώπη και διατηρούν στενούς δεσμούς με την Ελλάδα.

Έχω ήδη αναφερθεί σ’ ένα τραγούδι των Chris & Carla -των τραγουδιστών (και βασικότερων μελών) των Walkabouts, δηλαδή, οι οποίοι ηχογραφούν και ως ντουέτο-, το Sleep Will Pass Us By της σελίδας 89 του REWIND. Οι Walkabouts εμφανίζονται στη σελίδα 191, μ’ ένα στίχο του τραγουδιού Radiant (Ended Up a Stranger, 2001) που χρησιμεύει σαν εναλλακτικός τίτλος της ενότητας Το τζάμι: Love will not kill you, but wisdom sure will. Μπορείτε να ακούσετε το τραγούδι εδώ.

Οι στίχοι:

Radiant ghost
love you the most
call me from the next town
call me when you lie down

Were you drownin
or just wavin’?
as you pulled away
pulled away

Home is the one thing
that winds us in wire
Home is the one thing
you can’t face alone

If the glow of the ember
helps you to remember
don’t let them go
don’t let them go

So many stars and still we starve

Don’t you tire of this hunger?
Of the spirit that you’ve spent
It’s a wasted road, we wander
when only one love
is radiant

Radiant skin
touch me again
love will not kill you
but wisdom sure will

Last night I saw the ghosts
jumpin’ from the train
chased them as they walked away
asked them if they knew your name

Ο στίχος So many stars and still we starve είναι μετάφραση του Τόσα άστρα κι εγώ να λιμοκτονώ, που ανοίγει την ποιητική συλλογή Εγχειρίδιο Ευθανασίας (1979) του Τάσου Λειβαδίτη (βρίσκεται στον τρίτο τόμο των απάντων του ποιητή που έχει εκδόσει ο Κέδρος).

Τους πρωτογνώρισα τo 1996, ακούγοντας στο ραδιόφωνο κάποια τραγούδια από το Devil’s Road που είχαν βγάλει τότε (The Light Will Stay On, Rebecca Wild, Cold Eye και Forgiveness Song). Ακούγοντας το Radiant, μου καρφώθηκε στο μυαλό η εικόνα μιας οικογένειας στο τραπέζι: μητέρα, πατέρας, γιος και μια άγνωστη γυναίκα. Είναι τόσο καιρό ακίνητοι, που το φαγητό μπροστά τους έχει μουχλιάσει κι οι ίδιοι έχουν καλυφθεί από ιστούς αράχνης. Αν και η περιγραφή αυτής της εικόνας δεν υπάρχει στο REWIND, είναι μια από τις αφετηρίες του.

Carla_Torgerson

Chris&Carla09

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s