Plots are a strange matter

Ο Ρομπέρτο Μπολάνιο σε συνέντευξή του το 2002:

I believe, even though there may be many exceptions, that at a certain moment a story chooses you and won’t leave you in peace. Fortunately, that’s not so important—the form, the structure, always belong to you, and without form or structure there’s no book, or at least in most cases that’s what happens. Let’s say the story and the plot arise by chance, that they belong to the realm of chance, that is, chaos, disorder, or to a realm that’s in constant turmoil (some call it apocalyptic). Form, on the other hand, is a choice made through intelligence, cunning and silence, all the weapons used by Ulysses in his battle against death. Form seeks an artifice; the story seeks a precipice. Or to use a metaphor from the Chilean countryside (a bad one, as you’ll see): It’s not that I don’t like precipices, but I prefer to see them from a bridge.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s