Miniature graves

Our kind doesn’t die from anything, all we do is die all the time.

Γκρέις Κριλάνοβιτς, The Orange Eats Creeps

The things you’ve made –your creations, little minions, little lumps of cloth, little masks– will leave you. You can’t really own them even though they are shadows of your body. Symptoms that will be shed, forming the residue of your life on the surface of your existence, like all surfaces that your eyes have coated with their gaze. Like a snake shedding its skin, your residue forms a ghost image all over town, everywhere you have ever been. Don’t fight it. The ghost guide will lead you all over the world in connecting shadows, a chain link of dark felt memories.

Most people think you only get one grave. This is not true. The spaces you inhabit, the territory you belong to, the town of your birth – it’s all coated in miniature graves, dappling every surface as you blow through town; a residue of metallic vagabond hail.

Το σάουντρακ του βιβλίου όπως το κατέγραψε η συγγραφέας στο Largehearted Boy, και μια συνέντευξη. Παρακάτω, η Κριλάνοβιτς στο γιορτασμό της επιλογής των 5 κάτω των 35 του Εθνικού Ιδρύματος Βιβλίου των ΗΠΑ το 2010 (επελέγη μαζί με την Τέα Όμπρεχτ, τη Σάρα Μπρόντστεϊν, την Τίφανι Γιανίκ και τον Πολ Γιουν):

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s