Το κλουβί και η φωλιά

Έφαγα σοκολάτα στα 15 μου
«Μας έλειπαν τα γλυκά, μόνο τις Κυριακές κρέμα ή ρυζόγαλο και στην καλύτερη περίπτωση κοκ, ο Δεσπότης όταν ερχόταν μας κερνούσε πάντα κοκ. Έβλεπα άλλα παιδιά που τους έφερναν κάποιοι δικοί τους καμιά σοκολάτα, τίποτα μπισκότα αλλά δεν είχα δοκιμάσει ποτέ. Μόλις τέλειωσα την Τεχνική Σχολή Παπαφλέσσα στα δεκαπέντε μου, έπιασα αμέσως δουλειά. Το πρώτο πράγμα που έκανα όταν πήρα τα πρώτα μου χρήματα, ήταν να τρέξω στο περίπτερο και να διαλέξω μια σοκολάτα. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη γλύκα αυτής της πρώτης σοκολάτας που έφαγα στα δεκαπέντε μου χρόνια».

Η μάνα μου στον ουρανό
«Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη μέρα που ήρθε και με πήρε ιδιαιτέρως η πιο παλιά νοσοκόμα. Με έβαλε στο ιατρείο (τότε ήταν στο ισόγειο του παλιού σπιτιού), με έβαλε να καθίσω και κάθισε δίπλα μου. Μου ανακοίνωσε πως η μητέρα μου είχε πεθάνει. “Τώρα η μαμά σου είναι ψηλά στον ουρανό και σε βλέπει από κει πάνω”, μου είπε. Ήμουν επτά χρονώ. Θυμάμαι πως για πολλές μέρες μετά, έβγαινα στην αυλή και όλο σήκωνα τα μάτια μου στον ουρανό και προσπαθούσα με τα σύννεφα να σχηματίσω τη μορφή της μάνας μου, να τη φανταστώ».

(Από την έκδοση του Μουσικού Σχολείου Καλαμάτας Το κλουβί και η φωλιά)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s