Απόψε

tomwaits (1)

Τα παιδιά μου παρατήρησαν πως είμαι λίγο διαφορετικός από τους υπόλοιπους πατεράδες. «Γιατί μπαμπά δεν έχεις μια κανονική δουλειά σαν και τους υπόλοιπους;» με ρώτησαν μια μέρα. Τους είπα την εξής ιστορία: Μια φορά κι ένα καιρό ήταν στο δάσος, ένα ευθυτενές δέντρο και ένα που έγερνε. Καθημερινά, το ίσιο δέντρο έλεγε στο στραβό «Μα κοίτα με… είμαι ψηλό, ευθύτατο και πανέμορφο. Κοίτα και τον εαυτό σου, είσαι θεόστραβο και γέρνεις. Κανείς δεν θέλει να σε κοιτάει». Και συνεχίσανε να μεγαλώνουνε μαζί, ώσπου μια μέρα φτάνουν οι ξυλοκόποι, είδανε τα δέντρα και είπανε μεταξύ τους «Κόψτε μόνο τα ίσια δέντρα και αφήστε τα υπόλοιπα». Το ψηλό, ευθύτατο και πανέμορφο δέντρο έγινε ξυλεία, οδοντογλυφίδες και χαρτί. Και το στραβό στέκει ακόμα εκεί, αγέρωχο, μεγαλώνει μέρα με τη μέρα, δυνατότερο και ακόμα πιο παράξενο.

Απόψε, τραγούδια και ιστορίες του Τομ Γουέιτς, και ιστορίες για ταφές και νεκρούς σε αφήγηση Contrabbando.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s