Olympia & Aurora

PaulAusterandtypewriter_by_DanielAuster (2)PaulAusterandtypewriter_by_DanielAuster (1)

Ο Πολ Όστερ και η γραφομηχανή του (και εδώ το βιβλίο που έχει γράψει γι’ αυτήν). Φωτογραφίες του γιου του, Ντάνιελ (οι αναγνώστες του θα τον θυμούνται από την Τριλογία της Νέας Υόρκης).

Για τη διαδικασία και τα εργαλεία της γραφής, σε συνέντευξη με αφορμή την κυκλοφορία του Sunset Park (2010, στα ελληνικά θα κυκλοφορήσει το φθινόπωρο, μαζί με άλλο ένα μυθιστόρημά του, το Invisible του 2009):

KC: You still write on the typewriter, right?

PA: Well I write by pen, longhand, first – and then I type it up every day, paragraph by paragraph.

KC: It seems like so few write by hand anymore.

PA: Oh, I know plenty who write by hand.

KC: And I think the best stuff comes when you least expect it, and you jot it down. I was taught early on in school that taking notes, the physical action of writing it down, helps to reinforce the idea in your mind, something you don’t get from typing.

PA: Well for me the whole act of writing is very physical. I can’t think with my hands on a keyboard.

KC: In the Lethem interview you talk about that, how you can actually hear what the word sounds like as it scratches out across the paper.

PA: Yeah, the ink is coming out, it’s as if the ink is coming out of your body.

KC: Is that the pen you write with? [nods towards Auster’s ball point Mont Blanc]

PA: No, this is a treasured object, a gift from my daughter. I write with an Aurora, an Italian fountain pen, the flow is very good with those.

KC: You go through a lot of ink? This one [I show my pen] dumps ink on the page.

PA: No, I use cartridges. I find they are less prone to accident, more efficient. So anyway I write in my notebook, I write and write until the paragraph is where I want it. That is the unit of composition.

KC: So you don’t move forward in the process until the graph is nailed down, except for maybe an outline, well, DO you outline?

PA: Minimally. The whole book could be in half a page. This book would be Miles, Florida… you know it’s all in my head. I don’t need this thing to remind me of the chronological order of things. I’ve always written this way, from the very beginning. It is a unit of breath and thought, each paragraph is a unit of composition unto itself.

KC: And most of us read that way, we read the graph, then we pause, we reflect, and we move on.

PA: Yes.

KC: It’s the pause, the bite, the mouthful.

PA: Yes. And I don’t write short paragraphs. So, when I get tired of writing for the day, I leave and go home. It all depends – some days it’s three, some days it’s six. It all depends on what that day brings.

Μια ενδεικτική σελίδα από χειρόγραφο του Όστερ (συγκεκριμένα, από το Oracle Night). Στο βίντεο, ο Όστερ διαβάζει από το Sunset Park:

Κι εδώ συναντιέται με τον Τζ. Μ. Κουτσί για να διαβάσουν αποσπάσματα από το κοινό τους βιβλίο, Here and Now: Letters (2008-2011)  που κυκλοφόρησε τον Μάρτιο:

Προς τα τέλη της χρονιάς θα κυκλοφορήσει άλλο ένα βιβλίο του Όστερ, το Report from the Interior. Δεν πρόκειται για μυθιστόρημα (δυστυχώς), αλλά για αυτοβιογραφικό έργο που έρχεται να προστεθεί στο The Invention of Solitude, το Hand to Mouth και το πιο πρόσφατο Winter Journal: το βιβλίο θα καλύπτει την πνευματική ενηλικίωση του Όστερ. To τελευταίο του μέρος θα στηρίζεται στην εικόνα, και όχι στον λόγο. Αν και η πιο ενδιαφέρουσα φωτογραφία που αφορά τον Όστερ βρίσκεται στην αρχή του The Invention of Solitude.