Suicide Dream

«Και σκέφτομαι», συνεχίζει η Μαρία, που όσο το συζητάνε τόσο πιο πολύ ενθουσιάζεται με την ιδέα, «ότι το βιβλίο του Δημήτρη δεν μπορεί να είναι ένα κανονικό βιβλίο. Το σκέφτομαι γραμμένο σε σπείρα, σαν το δίσκο της Φαιστού, με κέντρο του την Άννα. Από αυτή θα αναπτύσσονται όλα σπειροειδώς. Γύρω απ’ αυτήν. Όταν θ’ αρχίζει το βιβλίο, κι οι δυο τους θα είναι ήδη νεκροί, κι εμείς θα προσπαθούμε να μετατρέψουμε την απουσία σε ιστορία για να ζήσουμε».

Πώς τελειώνει ο κόσμος, σελ. 305 | Εικονογράφηση: Narita, με φωτογραφίες του TheSkyEtc | Suicide Dream

[προηγούμενη λεπτομέρεια για το τέλος του κόσμου* | όλες οι λεπτομέρειες*]

*

How it ends

…και δίπλα το πορτρέτο της μεγάλης Ουρανίας, της αδελφής της μάνας του, προς τιμήν της οποίας βάφτισαν τη μικρή, το πρόσωπό της ένα θαυμάσιο οβάλ, το μέτωπο καθαρό, τα φρύδια βγαλμένα με προσοχή σε δύο αρμονικά τόξα, τα μάτια κάρβουνα, το στόμα στο σχήμα καρδιάς σχεδόν, ήθελες να το δεις από κοντά μόνο και μόνο για να διαπιστώσεις αν ήταν το κόκκινο που φανταζόσουν, εκείνο το κόκκινο των άβαφων χειλιών, και για να το φιλήσεις, αν γίνεται.

Η θεία ήταν καλλονή, «Πιο ταιριαστό όνομα δεν γινόταν να της δώσετε, αυτό το κορίτσι είναι όντως ουράνιο», έλεγαν στο χωριό σύμφωνα με τη μάνα του. Ακόμα κι αν η γυναίκα, που πέθανε αρκετά νωρίς ώστε ο χρόνος να μην κακοφερθεί στην ομορφιά της, ήταν όντως ό,τι πιο κοντινό σε άγγελο θα μπορούσε να δει κανείς επί της γης, η συνονόματη ανιψιά της δεν ήταν, κι ο Φώτης σκεφτόταν ότι ίσως η διαρκής αναμέτρηση με το πορτρέτο στο σαλόνι να ’ταν αυτή που ξέκανε, τελικά, τη μικρή.

Πώς τελειώνει ο κόσμος, σελ. 78 | Εικονογράφηση: Narita | You already know how this will end

[προηγούμενη λεπτομέρεια για το τέλος του κόσμου]